Archiwum – CAMEL 13-16.09.2000

„Koncert w Bydgoszczy był nieprawdopodobnym wydarzeniem muzycznym, zarówno dla muzykow jak i publiczności. Koncert rozpoczął się pięć minut po 19-tej, trwał do 21.45, z krótką 10-minutową przerwą. Publiczność nie chciała puścić ich ze sceny. To najkrótsza recenzja. Nie przyjechał zapowiadany Clive Bunker, ale prawdę mówiąc, młodziutki kanadyjczyk Denis godnie zastąpił mistrza.
Na koncercie można kupić koszulki z Rajaz i trasą światową, czapeczki i płyty zespołu.”

Set list koncertu w Bydgoszczy:

Three Wishes
Echoes
Nimrodel / White Rider
Song Within a Song
Chord Change
Bobbins
The Hour Candle

————

Refugee
Fingertips
Slow Yourself Down
Eyes Of Ireland
Sending Home the Slates
Rajaz
Sahara
Mother Road
Little Rivers
Hopeless Anger

 

CAMEL – historia

Zespół założony jesienią 1971 r. przez eks-członków grupy Philipa Goodhand-Taita. W pierwszym składzie występowali: Doug Ferguson (bas), Andy Ward (perkusja), Andy Latimer (gitara, flet, śpiew) oraz Peter Bardens (instr. klawiszowe). Bardens, mający za sobą staż w grupach Them i Shotgun Express, zdominował brzmienie zespołu tak dalece, że przez pewien formację określano mianem Peter Barden’s Camel. Grupa oficjalnie zadebiutowała pod koniec 1971 r. podczas koncertu w Londynie, występując przed Wishbone Ash. Liczne koncerty w następnych miesiącach wywołały zainteresowanie ze strony wytwórni płytowych i w lutym 1973 r. wydano pierwszy album formacji, zatytułowany po prostu „Camel”. Kolejnym dziełem był album „Mirage”, wydany w marcu 1974 r. Długie partie gitary i instrumentów klawiszowych miały stanowić zapowiedź przyszłego charakterystycznego stylu zespołu.
Pod koniec 1974 r. Camel (wraz z zespołem Wishbone Ash) wyjechał na swoje pierwsze amerykańskie tourne. Po powrocie rozpoczął nagrywanie nowego albumu – muzycznej adaptacji opowiadania Paula Gallico „The Snow Goose” – który utorował progresywnym artystom drogę do pierwszej trzydziestki brytyjskich płyt długogrających. Po nagraniu kolejnego longplaya, „Moonmadness”, w miejsce Fergusona przyjęto eks-członka The Caravan, Richarda Sinclaira. Renomę Camel umocniły bestsellerowe albumy „Rain Dances” i „Breathless”, wzbogacone o lekko jazzujące elementy (głównie za sprawą Sinclaira i Bardensa). W nagraniu obu grupę wspomógł saksofonista Mel Collins. W tym czasie na rynku pojawiło się podwójne koncertowe wydawnictwo zatytułowane „A Live Record”. Camel przetrwał erę punk rocka, co dokonało się jednak kosztem zmian personalnych i muzycznego stylu. Bardensa i Sinclaira zastąpili Jan Schelhaas (instr. klawiszowe), Kit Watkins (instr. klawiszowe) i Colin Bass (bas). W tym składzie powstał kolejny longplay, „I Can See Your House From Here”, którego produkcji podjął się Rupert Hine.

Płyta „Nude” z 1981r. była pierwszym prawdziwym albumem koncepcyjnym Camel od czasu „Snow Goose”, opowiadającym o żołnierzu, który przeżył samotnie na bezludnej wyspie 29 lat, nie zdając sobie sprawy, że druga wojna światowa dawno się skończyła. W tym czasie Kit Watkins i Jan Schelhaas zrezygnowali ze współpracy z grupą. W 1982 r. Andy Latimer wraz z nowymi muzykami: Grahamem Jarvisem (perkusja), Davidem Patonem (bas), Chrisem Rainbowem (śpiew), Haydnem Bendallem (instr. klawiszowe), Duncanem MacKayem (instr. klawiszowe), Antem Phillipsem (instr. klawiszowe, gitara) i innymi nagrał kolejny album sygnowany nazwą Camel – „The Single Factor”. Dwa lata później na rynku pojawił się bestsellerowy, koncepcyjny „Stationary Traveller”. Promujące go tournee, zakończyło się w maju 1984 r., a fragmenty ostatniego koncertu znalazły się na wydanym później albumie „Pressure Points”. Na płycie gościnnie pojawili się: Mel Collins i Peter Bardens.

W następnym roku Andy Latimer wraz z żoną, Susan Hoover, wyemigrował do Kalifornii. Tam w 1991 r. założył firmę Camel Productions i powrócił na muzyczny rynek kolejnym koncepcyjnym albumem, „Dust And Dreams”, opartym na powieści Johna Steinbecka „Grona gniewu”. „Nowy” Camel oprócz lidera tworzyli: Colin Bass, Ton Scherpenzeel, Paul Burgess, Don Harriss (instr. klawiszowe), Christopher Bock (perkusja) oraz David Paton i Mae McKenna (śpiew). Pierwsze od dziewięciu lat tournee zespołu zaowocowało podwójnym kompaktowym wydawnictwem „Never Let Go”. Podczas koncertów Latimerowi, Bassowi i Burgesowi towarzyszył Mickey Simmonds (instr. klawiszowe, były członek grup Mike’a Oldfielda i Fisha). Oczekiwanie na kolejną studyjną propozycję grupy Andy Latimer umilał swoim fanom płytami z archiwalnym materiałem koncertowym zespołu. Nowy studyjny album, znakomity „Harbour Of Tears”, ukazał się w 1996 roku. Tym razem Latimer sięgnął do historii swoich przodków i zilustrował muzycznie wzruszającą opowieść o emigrantach irlandzkich szukających szczęścia i pracy w Ameryce. Tytułowy „Port Łez” to miasteczko Cobh u południowych wybrzeży Zielonej Wyspy. Miejsce z którego wypływały statki kierujące się za ocean, m.in. storpedowana przez Niemców „Lusitania”, w katastrofie której zginęły setki emigrantów. Trasa światowa promująca płytę objęła także Polskę, gdzie – w kwietniu 1997r. – zespół wystąpił po raz pierwszy, spotykając się z entuzjastycznym przyjęciem fanów, którzy wypełnili szczelnie Salę Kongresową w Warszawie i Halę „Wisły” w Krakowie.

Jesienią 1999 roku Latimer i jego przyjaciele ponownie zachwycili fanów albumem „Rajaz” tym razem przesiąkniętym klimatem muzyki orientalnej, towarzyszącej karawanom przemierzającym niezmierzone przestrzenie pustyń. W ramach promocji wydawnictwa zespół ponownie zawita do naszego kraju, tym razem na cztery (!) koncerty. Obok Andy’ego Latimera i Colina Bassa w grupie pojawią się: grający na instrumentach klawiszowych młody Kanadyjczyk Guy Le Blanc i weteran perkusji Clive Bunker, znany choćby z występów w Jethro Tull.

Albumy: Camel (1973), Mirage (1974), The Snow Goose (1975), Moonmadness (1976), Rain Dances (1977), A Live Record (1978), Breathless (1978), I Can See Your House From Here (1979), Nude (1981), The Single Factor (1982), Stationary Traveller (1984), Pressure Points – Live (1984), Dust And Dreams (1991), Camel On The Road 1972 (1992), Never Let Go (1993), Camel On The Road 1982 (1994), Harbour Of Tears (1996), Camel On The Road 1981 (1997), Coming Of Age (1998), Rajaz (1999).

Kompilacje: Chameleon (1981), The Camel Collection (1986), Landscapes (1992), Echoes (1993).

www.camelproductions.com

Możliwość komentowania jest wyłączona.